Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2007

Ανεξήγητο Πέλαγο



Κινείσαι κι ανθίζουν τα όνειρα
Σωπαίνεις κι ανοίγονται πηγάδια εωθινά
Γελάς κι εκτοξεύονται πίδακες ανεξαρτησίας κομμάτια διαττόντων εκπυρσοκροτούν.

Διάφανος ο ήλιος πυροδοτεί το φωτεινό σου πουκάμισο,
υαλοπίνακες ιριδίζουν στο τακ-τακ των βημάτων σου.
Περπατάς και λάμπει ο κόσμος


Μιλάς και σπάνε ρόδια από φως και τα κόκκινα σπόρια τους
φυτρώνουν στο μέλλον.
Αγάλλεσαι και οι αυγές συνωστίζονται στο κατώφλι της άνοιξης
Φωνάζεις κι αλλάζει η ροή των υδάτων.
Ένα ατέρμονο καλοκαίρι σε περιμένει στην άκρη του λόφου.


Είμαι εγώ το ανεξήγητο πέλαγο που αγναντεύει η ματιά σου στον ορίζοντα.


Μαρία Γραμματικού

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2007


ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ