Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2007

Ανεξήγητο Πέλαγο



Κινείσαι κι ανθίζουν τα όνειρα
Σωπαίνεις κι ανοίγονται πηγάδια εωθινά
Γελάς κι εκτοξεύονται πίδακες ανεξαρτησίας κομμάτια διαττόντων εκπυρσοκροτούν.

Διάφανος ο ήλιος πυροδοτεί το φωτεινό σου πουκάμισο,
υαλοπίνακες ιριδίζουν στο τακ-τακ των βημάτων σου.
Περπατάς και λάμπει ο κόσμος


Μιλάς και σπάνε ρόδια από φως και τα κόκκινα σπόρια τους
φυτρώνουν στο μέλλον.
Αγάλλεσαι και οι αυγές συνωστίζονται στο κατώφλι της άνοιξης
Φωνάζεις κι αλλάζει η ροή των υδάτων.
Ένα ατέρμονο καλοκαίρι σε περιμένει στην άκρη του λόφου.


Είμαι εγώ το ανεξήγητο πέλαγο που αγναντεύει η ματιά σου στον ορίζοντα.


Μαρία Γραμματικού

3 σχόλια:

Καπετάνισσα είπε...

Αγάπη να ξεχύνεται έξω από τα καλοκλειδωμένα συρτάρια της ανθρώπινης ψυχής.

Αγάπη, αγάπη, αγάπη.

Κι η νέα χρονιά, αυτήν να σου φέρει!

Όμορφο κι αγαπησιάρικο 2008!

sundrops είπε...

Καπετάνισσα, σε ευχαριστώ για τις τρυφερές ευχές σου...

και ενα μικρό δώρο για σένα...

Χ ρόνια όμορφα...
Ρ ομαντικά ταξιδεύοντας...
Ο νειρεμένες στιγμές...
Ν οσταλγόντας Γαλήνη...
Ι χνογραφώντας εικόνες...
Α νατολές ευτυχίας...


Π αντρεύοντας τρυφερά...
Ο νειρα γαλάζια...
Λ ατρεύοντας τον έρωτα...
Λ ιτανεύοντας μελωδικά...
Α στείρευτη αγάπη...

Χρόνια Καλά...
Χρόνια ευτυχισμένα...
Αγκαλιά με χαμόγελα...
Ο δρόμος που θα διαβαίνεις...
Ντυμένος πάντα με αστέρια...
Μέσα σου να ζει ένα ουράνιο Τόξο φωτεινό...
Aπό
Ψυχής μου...
Έτσι απλά...

elix_geo είπε...

Χρόνια πολλά και είθε κατάσπαρτα με χαρές υψιπέδια να σε ξαποσταίνουν στις ανηφοριές της ζωής